Blokzijl

 

Back




Welkom in het voormalige Zuiderzeestadje Blokzijl, nu gelegen aan de weg van Emmeloord naar Steenwijk, op de grens van de Noordoostpolder. Graag vertellen wij hier in 't kort iets over het verleden en het heden. Oorspronkelijk was Blokzijl een uitvoerhaven van, voornamelijk, turf. Deze brandstof werd gewonnen in de achterlanden, die nu het Nationaal Park ''De Weerribben'' en Natuurreservaat ''De Wieden'' vormen. De naam is afgeleid van Blok(huys) bij een Zijl (Sluis, Verlaat, Sas).

Welkom in het voormalige Zuiderzeestadje Blokzijl, nu gelegen aan de weg van Emmeloord naar Steenwijk, op de grens van de Noordoostpolder. Graag vertellen wij hier in 't kort iets over het verleden en het heden. Oorspronkelijk was Blokzijl een uitvoerhaven van, voornamelijk, turf. Deze brandstof werd gewonnen in de achterlanden, die nu het Nationaal Park ''De Weerribben'' en Natuurreservaat ''De Wieden'' vormen. De naam is afgeleid van Blok(huys) bij een Zijl (Sluis, Verlaat, Sas


Als ''Bloxiel'' wordt de nederzetting al genoemd in de 14e eeuw. Pas tussen 1581 en 1588 kreeg Blokzijl zijn huidige structuur, gerangschikt rond de binnenhaven, die omstreeks 1560 gegraven werd. Blokzijl werd toen een vestingstadje, met aarden wallen, gebouwd in opdracht van Prins Maurits, in de strijd tegen de Spanjolen (Tachtigjarige Oorlog). De veldheer Diederick van Sonoy (die ook de vesting Bourtange bouwde en o.a. verantwoordelijk was voor de versterking van Alkmaar) was de ontwerper van wat men ook wel noemde ''De Schans''. Op het pleintje bij de sluis staat het standbeeldje van ''Kaatje'' (1672-1732).




Blokzijl weergeven op een grotere kaart


Als men met de linkerhand over haar bronzen bolletje strijkt, kan dat geluk in de liefde opleveren (zegt men). Met de rechter zou het materieel succes kunnen betekenen. Maar wanneer men met beide handen haar beroert, straft ze de inhalige onmiddellijk. Kaatje krijgt wellicht ooit gezelschap van (de beeltenis van) haar oude vriend Hilbert Kubbe. Deze vrijbuiter wist een fortuin te verwerven door de schepen van vijanden van ''De Hollanden'' te kapen. Hilbert had eigen pakhuizen op het eiland Madagascar. Het Groot Blokzijls Piratenkoor zingt daarover.
Aan de haven van Blokzijl treft men een kanon aan. Vroeger waren er op de wallen meer van deze kanonnen. Niet alleen voor oorlogsdoeleinden, maar ook om het achterland te waarschuwen, wanneer hoog water te verwachten viel. Bij dreigende dijkdoorbraken schoot men meerdere keren achtereen.